V(ER)SLAG

 

Op deze pagina op volgorde van optreden verslagen, zowel tekst als beeld en ook filmpjes.


BJ Hegen, zaterdag 15 november

On a Saturday evening B.J. Hegen and his band bring the devil’s music to church: Blues in the old ‘traditional’ Chicago style and that in a church like Vanslag is both ironic and very fitting.

It’s actually been nearly 14 years since I last saw B.J. Hegen, back then in the Bluesnight of Assen. Back then I was more into the modern bluesrock, but as the years have passed and I got (a little bit) older, my personal preference for blues had shifted to the older style.

(click image for full set)

In his early seventies now B.J. Hegen has aged a bit too and has reached a fitting age for a blues musician and looking at the great men of blues, there are still many inspiring years left for B.J.

B.J. Hegen has a terrific backing band with drums, bass and keyboard and play a series of superb blues-songs. Many covers of the late and great blues legends, each songs with it’s own introduction. B.J. switched often between guitar and blues-harp and they covered the whole blues-spectrum.

(click image for full set)

I was also impressed to see B.J. starting the second set introducing the (brand)new generation of blues: two girls singing a lovely Dutch song in blues-style with one of them on B.J.’s guitar. Loved seeing the girls dance in the audience later on. It’s simply fantastic to see such a young generation already interested in blues and B.J. generously offering them a stage!

Klaas. J. Guchelaar

DSCF2168


 

Eivør, 11 november 2015

Gelijk een blonde prinses uit ‘duizend-en-een-nacht’ wist de van de Faeröer afkomstige zangeres Eivør Pálsdóttir, kortweg Eivør, woensdag 11 november het publiek in Van Slag te betoveren. De zangeres gezegend met een loepzuiver hoog en krachtige stemgeluid bracht deze avond voornamelijk een representatieve selectie van haar beide dit jaar verschenen albums Bridges en Slør, afwisselend in respectievelijk het Engels en haar moedertaal gezongen, ten gehore. Begeleid door een percussionist en een toetsenist/bassist en zelf afwisselend op gitaar en spectaculaire framedrum varieerden deze avond haar sprookjesachtige prachtsongs – als een missing link tussen Kate Bush, Loreena McKennitt en Sigur Rós – van melancholieke luisterliedjes tot opzwepende, sjamanistische dansmuziek en licht experimentele soundscapes. En het publiek applaudisseerde nog lang en gelukkig.

Dries Klontje

 


Gregory Page, 16 oktober 2015

 

 


 

Joy Mills Band 18 september

_MG_0660

De liefhebber van rootsmuziek was afgelopen vrijdag 18 september in cultuurpodium Van Slag in Borger wederom aan het juiste adres voor een bevlogen optreden van de Joy Mills Band. Het was de tweede keer dat de band Van Slag bezocht en het was duidelijk merkbaar dat het viertal met hun gedreven combinatie van country, folk en rock ’n’ roll het naar hun zin had op dit podium. Begeleid door bassist Tom Parker, drummer Mike McDermott en (pedalsteel)gitarist Lucien La Motte speelde de sympathieke zangeres naast veel songs van het vorig jaar verschenen Cat & Mouse ook een aantal nieuwe nummers van hun recent verschenen minialbum Deep Cut. Daarnaast lieten overtuigend gespeelde covers van I Want to See The Bright Lights Tonight van Richard & Linda Thompson en The Weight van The Band horen waar het viertal onder meer hun inspiratie vandaan haalt. De bezielde zang van Joy Mills en de door harmonieuze samenzang en meesterlijk gitaarwerk van La Motte gedomineerde songs van dit Amerikaanse viertal wisten het Van Slag publiek deze avond dan ook volledig voor zich te winnen.

Dries Klontje


77 Bombaystreet

More than words….

Acoustic performance of 7 Mountains by 77 Bombay Street live at Vanslag Borger. Recorded, mixed and edited by RB Geluidservice

 


Michael de Jong live at Vanslag Borger
Recorded and edited by R. Boerman, RB geluidservice

 


 

Verslag Joe Pug

Op dinsdag 9 juni speelde Joe Pug in cultuurpodium VanSlag.

Krachtige liedjes in de beste traditie van grootheden als Bob Dylan, Steve Earle en Woody Guthrie, dat is singer-songwriter Joe Pug ten voeten uit. Dat liet hij met zijn band zien en horen!

De in Chicago geboren Pug dacht eerst dat hij furore moest maken als toneelschrijver, maar hij kwam er al snel achter dat hij zijn emotie beter kwijt kon in korte en bondige teksten die zich leenden voor liedjes.

In zijn liedjes kon je de vergelijking die werd gemaakt met Bob Dylan zeker terughoren. Een goed neergezette show voor publiek en enthousiaste en fanatieke fans! Bij de afronding van de show speelde hij nog een prachtige toegift en nog een aantal verzoeknummers.

JoePug6


 

Verslag Chris Smither

Zeventig jaar is Chris Smither al. Deze doorgewinterde muzikant heeft al een heel leven achter zich, met ups en downs, en dat klinkt door in zijn sfeervolle en rauwe blues. Dat liet hij ook zien en horen op vrijdag 29 mei in cultuurpodium VanSlag.

Chris Smither speelde met de zeer bijzondere fingerpicking syncopische gitaarstijl. Een ademloos publiek genoot met volle teugen van bijna twee uur Countryblues en Deltablues. Een prachtig concert met een bedwelmend bluesy sfeertje!

Reactie: Hoe zeg je als iets speciaal, meer dan bijzonder en bedwelmend is? Thank you Chris Smither bij Vanslag in Borger!

 

10344780_1016087501735040_4639960224752036796_n


Verslag Lynne Hanson en Suzanne Jarvie

Lynne Hanson snijdt door merg en been op weg naar schoonheid

Als er één artiest is die zichzelf niet spaart dan is het de Canadese Lynne Hanson. Met een enorme intensiteit brengt ze haar liedjes op het podium bij VanSlag / Roots on the Road in Borger. Liedjes waarmee ze afrekende met een inktzwarte periode in haar leven, dus kun je je alleen maar afvragen hoe het voor Hanson is om steeds terug te stappen in die dagen waarin haar tunnel geen licht aan de einder scheen te hebben. Het zijn prachtige liedjes die Hanson brengt, maar liedjes die door merg en been snijden. Hanson schreeuwt haar pijn figuurlijk uit doo haar liedjes, rekent er mee af en maakt van haar ervaringen een fantastische luisterervaring. Het lukt haar om vanaf het openingsnummer ‘River of Sand’ in die ‘zone’ te stappen en haar publiek mee te nemen van hell naar heaven. Hierbij geholpen door haar fijne stem die de bijbehorende emoties weet over te brengen en een B.J. Baartmans in topvorm die zijn volledige snaarinstrumenten kast heeft meegenomen en Hanson op mandoline en gitaar ondersteund. De Brabander begeleidt niet alleen, maar voegt ook daadwerkelijk wat toe. Prachtig was ook te zien het plezier dat beide hadden in het spelen en dat begrip dan even een blik is om precies te begrijpen wat de ander wil. Via het erg mooie ‘Waiting by the Water’ toonde Lynne Hanson liedje voor liedje aan een exeptioneel artieste te zijn. Een artieste die geen kapsones, maar vooral zichzelf in de aanbieding heeft op het podium. Vooral ‘This too Shall Pass’ was adembenemend mooi. Op deze dag dat de muziekwereld BB Kin verloor, speelde Hanson voor hem het bluesnummer ‘Gravedigger’ en ook B.J. Baartmans speelde later solo een nummer voor King. Prachtig was ook het ‘Colour my Summer Blues’, net als al die andere liedjes voorzien van een fjne introductie. Als afsluiting nodigde Hanson voor ‘Trading in my Lonesome’, een nummer dat ze schreef met Lynn Miles, op het podium Suzanne Jarvie en pianist Chris Brown uit voor een prachtige uitvoering van het nummer. Geen mens gun je de weg die Lynne Hanson heeft moeten gaan, maar als trost mag gelden dat er in ieder geval fantastische muziek uit is voortgekomen en een voorbeeld van de veerkracht van de mens. Lynne Hanson is een voorbeeld voor ons allen.

2618118

Bob Dylan vormt draaipunt voor Suzanne Jarvie

Je hebt van die concerten met een draaipunt. Een liedje waarin ineens alles op zijn plaats valt en daarna is het goed. Voor laatbloeier Suzanne Jarvie was een cover van Bob Dylan dat liedje. Jarvie begon prima op het podium van vanSlag / Roots on the Road met mooie liedjes als ‘Tears of Love’, in een twist van een oude country traditie geen murder ballad, maar een rape ballad en ‘Love is Now’. Jarvie legde daarbij te veel de nadruk op het mooi zingen en spelen en het duidelijk articuleren en vergat daarbij de diepte in te gaan en haar emoties mee te geven aan haar liedjes. Dan blijven mooie countryachtige liedjes over. Je kunt veel van Bob Dylan zeggen, maar niet dat het een mooi zinger is of de emoties niet weet door te geven. Met het zingen van de cover ‘Senor’ trad de geest van Dylan in Jarvie. Ineens wist ze wel die diepere laag aan te boren en kwam de extra lading van de liedjes, daar waar het draait om voelen en niet om luisteren, boven. Jarvie deed Dylan eer aan met haar cover en behield diens intensiteit. Haar debuut album ‘Spiral Road’ is vooral een afrekening met de heftige tijd dat één van haar kinderen ernstig ziek in het hospitaal lag. Met ‘2458’ kon ze wel die tijd tussen hoop en vrees doen herleven en voelde je de wanhoop van een moeder die dreigt haar kind te verliezen. Het nummer werd direct van mooi naar prachtig en indrukwekkend verheven. Dat telde ook voor ‘Shrieking Shack’ wat stond voor de poging van dierbaren een veilige omgeving te bieden om te genezen. Een fantastisch nummer. Jarvie werd daarbij op de electronische piano goed begeleidt door Chris Brown. Jammer dat beide ver uit elkaar stonden, dat kwam de wisselwerking niet altijd ten goede. Brown kreeg de tijd om te vertellen over zijn tijd in de begeleidingsband van de die dag overleden BB King en dat was een indrukwekkend verhaal. Op het einde vulde het podium zich. B.J. Baartmans kwam ‘on stage’ om bij te dragen aan ‘Spiral Road’ het titelnummer van Jarvie’s album en Lynne Hanson droeg haar vocale kracht bij aan ‘de cover ‘Orphan Girl’. Suzanne Jarvie is een bijzonder artieste. Ze moet nog groeien in haar rol, maar zolang de geest van Bob in haar blijft varen zo nu en dan, komt het wel goed met de Canadeze.

677581

Met dank aan The Next Gig, Richard Wagenaar, 16 mei 2015


Verslag Oh Susanna en Jim Bryson

Liefhebbers van toegankelijke, gloedvolle, maar ook emotievolle rootspop kwamen vrijdag 17 april bijeen om het concert van Oh Susanna te bewonderen in cultuurpodium VanSlag.

Oh Susanna brengt prima roots music met een net wat radiovriendelijker kantje dan die van het gros van de concurrentie. In haar kielzog nam ze haar producer en ook singer-songwriter Jim Bryson mee naar Borger. Een prachtige gevarieerd optreden met meeslepende country en folk waarbij haar stem prachtig klinkt.

Reacties: The Bridge: Dit nummer speelde Oh Susanna gisteravond live bij VanSlag in Borger (mijn verzoeknummer). Kippenvel tot in de enkels. Waaaanzinnig moooooi! Direct ook maar haar nieuwste cd gekocht!!

Suzieandjim4-300x200


Verslag Micheal de Jong

Op vrijdag 10 april trad Micheal de Jong op in cultuurpodum VanSlag. Micheal is opgegroeid in Grand Rapids USA maar met Nederlandse roots, heeft als singer-songwriter een lange staat van dienst. Ooit begon hij op zesjarige leeftijd te zingen in een kerkkoor; vanaf zijn dertiende speelt hij gitaar en op zijn achttiende begon de zanger/gitarist met zijn eerste band.

De Jong speelde met grote namen als Jerry Garcia, Paul Butterfield, Albert Collins, John Lee Hooker, Maria Muldaur, Country Joe, Charlie Musselwhite, Albert King en Jimmy Reed. Sinds 1994 woont, werkt en musiceert Michael de Jong in Nederland. Tijdens het concert in cultuurpodium VanSlag in Borger bracht  Michael de Jong een groot deel van zijn nieuwe cd.

Het was een gedenkwaardig concert. Micheal was goed bij stem en maakte er dan ook weer een geweldige show van. Heerlijke blues en sad songs, tussen de nummers door ook nog vertelsels. Kortom een prima avond!

 

Michael-de-Jong1-NNor


Toby Beard 

Op vrijdag 27 maart speelde Toby Beard samen met haar band in VanSlag.

Toby Beard is hot. Na haar optredens op grote festivals in Amerika, Canada en Duitsland staat ze volop in de belangstelling. De Australische zangeres, die haar eigen liedjes schrijft, is rijp voor de grote zalen. Maar eerst komt ze op vrijdag 27 maart naar cultuurpodium VanSlag in Borger.

Momenteel toert ze opnieuw door Duitsland. Na een aantal optredens in Nederland vertrekt ze voor een tournee naar haar geboorteland. Toby Beard’s muziek is het beste te omschrijven als Australische rootsrock, waarin ook ruimte is voor blues, folk en soul, maar altijd met heel veel passie gebracht. Ze heeft ondertussen vijf cd’s en twee dvd’s gemaakt.

 

Toby-Beard-Bewerkt-408x348


Verslag Larkin Poe

Op donderdag 2 april  speelde de geweldige Larkin Poe in cultuurpodium VanSlag.

De zusjes Rebecca en Megan Lovell vormen samen met drie andere muzikanten de Amerikaanse band Larkin Poe. Een wat vreemde naam voor een geweldige band die zijn oorsprong vond in folk- en countrymuziek. Larkin Poe is de naam van een voorvader van de Lovell-sisters, ook schrijver Edgar Allan Poe hoort bij de familie.

In 2011 koos Elvis Costello Larkin Poe uit als support act, ze traden toen ook op in Nederland. Onlangs nog waren ze met Costello te gast op Neil Young’s Bridge Benefit. Sinds het album Kin, uit 2014, is Larkin Poe overgeschakeld op stevige rock met mooie samenzang van de twee zussen.

Ze kunnen rocken als kerels en dat laten ze goed horen! Weer een fantastische avond waarbij iedereen stond te springen en te swingen!

LarkinPoe

Nog even kunnen nagenieten van die optreden? Kijk dan even naar het filmpje op onze Facebook pagina.


Verslag Ralph de Jongh

Ralph de Jongh hield op zaterdag 21 maart zijn cd presentatie in cultuurpodium VanSlag. Een prachtig podium waar Ralph de Jongh en zijn band Crazy Hearts de pannen van het dak af speelde. De band vulde het podium met achtergrond zangeressen, een extra gitarist, drummer, bassist en sax/percussionist met Ralph in de spotlights.

Het was een half zit/sta concert, wat jammer was. Omdat dit concert perfect was om te dansen! Ralph speelde intens en met passie, de band paste perfect bij hem. Blues en Rock zijn de basis van het geluid in Ralph’s gitaar spel. De band heeft er geen problemen mee om een beetje gospel te laten horen en het soms wat rustiger aan te doen. Dat zorgde voor een geweldige afwisseling in geluid.

Een opmerkelijk nummer is Ralph’s ode aan Harry Muskee in het lied ‘Harry’. Een goed nummer met een fantastische instrumentaal gedeelte. Sterk en krachtig. Deze cd presentatie is een goede start naar meer concerten!

 

Ralph de Jongh speelt op 28 november 2015 weer in VanSlag! Reserveer nu  kaarten als je erbij wil zijn! Natuurlijk is er dan alle ruimte om mee te swingen op deze geweldige muziek!


Met dank aan Klaas Guchelaar


Verslag Catherine MacLellan 

Op vrijdag 13 maart stond de Canadese folk singer-songwriter Catherine MacLellan in cultuurpodium VanSlag in Borger. Zij is de dochter van de legendarische Canadese songwriter Gene MacLellan. Tijdens het concert werd ze begeleid door door Chris Gauthier op gitaar en keybord.

Ze is naast een goede zangeres/tekstschrijver ook een persoonlijkheid met een grote schaar aan fans, waaronder legendarische artiesten als Bruce Bockburn  en Steve Forbert. Er werd getrakteerd op een  aantal zeer gewaardeerde nummers, zoals die uit het album: The Raven’s Sun. Het publiek genoot en vinden dan ook  dat ze weer een prachtig optreden heeft neergezet!

 


 

Verslag Huus van de Taol

Op vrijdag 6 maart streden vijf toneelverenigingen om een plek in de finale van het Ienakterfestival kort & goed. Dit werd georganiseerd door het Huus van de Taol, hun missie is: het stimuleren van de Drentse taal door een heleboel activiteiten te doen.

De vijf toneelverenigingen die deze avond hun stuk lieten zien waren: de Rederijkersmaker Borger, Taolschulte & Keurnoten Aa en Hunze, Tenielgroep Odoorn, Crescendo Gieterveen en ’t Wordt altied wat uit Westdorp.

De toneelstukken waren stuk voor stuk erg goed in elkaar gezet en het publiek genoot enorm. Van een man die een vrouw bleek te zijn, maar door een man werd gespeeld. Een nieuwe burgemeester die uiteindelijk toch iets meer mag dan de padvinders. Een man die op de vlucht is voor zijn vrouw tot een middeleeuwse zetting met een rijdende rechter.Telkens konden de toneelverenigingen je blijven verbazen. Na deze talentvolle avond, werd door de jury  (Ineke Slagter, Marianne van Raalte en Bert Rossing)  De Rederijkersmaker Borger tot winnaar uitgeroepen. Deze groep zie je in ieder geval terug in de finale!


 

Verslag Mijn Tweede van Marcel Hensema 

Op zaterdag 28 februari speelde de solovoorstelling Mijn Tweede in Cultuurpodium Vanslag, de voormalige dorpskerk,  in het Drentse Borger. Met een bomvolle zaal kon de voorstelling van start gaan. De sfeer was meteen goed! Er werd begonnen met een paar meezingers, bestaande liederen vertaald naar het Gronings. Halverwege de avond kwam er nog eens een uitbundige polonaise! Marcel Hensema heeft opnieuw een prachtige voorstelling neergezet en het publiek was laaiend enthousiast! Niet alleen had hij zijn eigen typetjes, ook werden er mensen gevraagd om even het podium op te komen. Dat zorgde voor een geweldige act, soms bloedserieus, vaak vederlicht, maar altijd raak.


In Mijn Tweede komen alle personages tot leven en worden ze gespeeld door één en de zelfde persoon, Marcel Hensema. Mijn Tweede zorgt  voor veel plezier en gezelligheid, is zeker de moeite waard!  

MijnTweede (1 van 1)

 

 


 

Gepubliceerd op 10 feb. 2015

SONS OF Bill, Virginia, USA – 06-02-2015 – ROTR @ VanSlag Borger, The Netherlands. Venue of Roots on the Road – www.rootsontheroad.nl (Recorded and edited by RB – Geluidservice.nl) PS. ‘Sin City’ komt van The Flying Burrito Brothers met ondersteuning van Gram Parsons. Deze heeft het zelf ook op de plaat gezet samen met Emmylou Harris.

 

 


 

6 februari 2015

Verslag Sons of Bill door Herman Buisman Kerveling (Bluesmagazine)

Tekst en foto’s: Herman Keverling Buisman

Door omstandigheden pas tegen het einde van de eerste set aangekomen in het drentse Borger. Midden in het centrum staat een prachtige kerk, deze avond mooi uitgelicht. Deze kerk werd al jaren niet meer gebruikt als zodanig en in 2011 werden er plannen gemaakt om er een cultuurpodium van te maken. In 2013 opende het zijn deuren voor cultuur in de meest brede zin van het woord: muziek, toneel, film en poezie. Het wordt ook wel eens – al dan niet gemeend – “kleintje Paradiso” genoemd.

Anno nu heeft men een prachtig podium met een goede akoestiek en professionele belichting en gisteravond was de kerk goed gevuld. Liefhebbers van heinde en ver waren naar hier gekomen om deze band eens mee te maken, ook uit het midden van het land. Deels zittend, maar de meeste staand. Ook staat er na de ingang pontificaal een bar. Op het podium/altaar stond de Rock en Americana BandSons of Bill uit Virginia.

Opgericht door de broers Sam (gitaar en zang), Abe (toetsen en zang) en James (ook zang en gitaar) Wilson. Vanwaar de naam? Hun vader, Bill Wilson, is muzikant en professor in de filosofische theologie en zuidelijke literatuur en ze wisten geen naam te verzinnen, vandaar Sons of Bill.

Prachtige, meerstemmige zang met zoetgevooisde stemmen door de drie broers, aangevuld door de ritmsectie, bestaande uit Seth Green op bas en Todd Wellons op (met handdoeken afgedekte) drums. Ook werd er afwisselend solo gezongen.

10420418_789287497823872_4209977469684538013_n

10931299_789287664490522_1917106206363831753_n

Het publiek was muisstil op de stille momenten, maar er werd ook flink gerockt en de naam van Sam Wilson mag in deze apart genoemd worden met zijn prachtige gitaarsolo’s, die de zaal in werden geslingerd. Het was veel te vlug afgelopen naar mijn smaak. Als toegift werd een a capella nummer door de drie broers met een glas wijn in de hand gegeven.

verslag staat op:

http://www.bluesmagazine.nl/concertverslag-sons-of-bill-vanslag-borger-6-februari-2015/


29 januari 2015

Beeld en geluidsregistratie door Ramon Boerman Geluidstechniek van Luke Winslow King

Het slot nummer van een fantastisch optreden van Luke Winslow-King bij Vanslag. Genieten!

 

 


 

Podium TV over Vanslag

 


 

Luke Winslow King: Heimwee naar ……… Waarnaar eigenlijk?

Luke Winslow King speelde met band op 29 januari 2015 in Van Slag in Borger.
Review: Ria Pronk met foto’s van Gerrie van Barneveld.winslow2635

Gister -28 januari- maakte Luke Winslow King “de minuut” vol in De Wereld Draait Door.  De aanstaande optredens worden genoemd, maar Borger wordt gemakshalve vergeten, net als Oldenzaal trouwens. Ook het voorprogramma waar Winslow King mee door het land trekt, is er niet bij in Borger. Ik had gehoopt dat Belle of Louisville (Mitch Rivers & Tess Vanderzwet) Nederlandse vertolkers van Delta blues & Southern country ook mee zouden reizen naar winslow2737Borger. Ach ja, het Noorden ligt ver van de Randstaddelta, veel verder weg dan de Randstaddelta  van het Noorden.
Van Slag is vol vanavond,  het publiek gemêleerd; jong, oud en alles wat daar tussenin zit. Luke Winslow King zagen we eind 2013 in de Oosterpoort in Groningen in het voorprogramma van Pokey Lafarge. En nu dus als hoofdact in Van Slag. Zoals altijd wordt hij vergezeld door zijn vrouw Esther Rose, zij beroert het wasbord en diverse percussie-instrumenten. En zij zingt zoals alleen zij dat kan. Daarover later meer. Op (slide) gitaar en mandoline zien we Roberto Luti, de contrabas wordt bespeeld door Alessandra Cecala en op drums is daar Benji Bohannon.
Luke Winslow King ziet er ook vanavond weer uit om door een ringetje te halen. Keurige bandplooibroek, wollen trui met wit overhemd eronder en de haren in vintage kuif. Hij heeft een guitig koppie, zou mijn bejaarde moeder zeggen. I’m tired, daar begint hij de avond mee. Zo’n toertje gaat je niet in de kouwe kleren zitten zeker als je net niet helemaal fit bent. We horen het er niet aan af. Esther Rose neemt plaats op het stoeltje. Kwiek rechtop, voeten naast elkaar, tasje naast de stoel en wasbord op schoot; alsof ze op de bus wacht. Samen op het podium, “never tired of each other’s charm”.  De eerste nummers worden in kleine bezetting uitgevoerd. Met het geluid wil het nog niet direct vlotten maar geleidelijk wordt het beter. De band wordt gecompleteerd met contrabassiste en drummer, de sound krijgt een steviger bite.

winslow2658
Luke Winslow King heeft een relaxt stemgeluid, hij leidt je door een repertoire van ragtime, blues en New Orleans Jazz. De muziek roept een gevoel van heimwee op naar een tijd die je zelf niet hebt meegemaakt, maar waarvan je het gevoel krijgt dat toen alles eenvoudiger was. In Swing that thing zien we even een iets steviger kant van de band. Dat bevalt me ook wel.  Gitarist, Roberto Luti, is een belangrijke pijler. Slidepartijen en bluesy solo’s worden eenvoudigweg afgewisseld met ragtime mandoline partijen. Volgens mij kan deze Italiaan alles.  Karakteristiek voor de sound  is ook zeker de stem van Esther Rose. Zonder dat het haar enige moeite lijkt te kosten, doet zij de backings. Haar stem klinkt bijzonder, enigszins ijl, maar is altijd een prima aanvulling en werkt absoluut melancholieverhogend. Ik ben zo onder de indruk van het liedje dat zij solo zingt, dat niet de titel maar de strekking ervan me is bijgebleven: je bent weggegaan bij iemand die van je hield, sufferd. De samenwerking met de ritmesectie verloopt vlekkeloos. De bassiste speelt melodieuze partijen zonder al te veel lange noten en de drummer kijkt wat er gebeurt en anticipeert daarop. Luke vraagt regelmatig aan het publiek of het “a good time” heeft, zoals een gentleman betaamt.

winslow2684
Onlangs bracht Luke Winslow King zijn tweede album uit. Everlasting arms werd goed ontvangen. Ook vanavond passeren een groot aantal songs van het album. Het zijn mooie gecomponeerde liedjes. Cadillac Slim gaat over het dorp in Michigan waar Luke Winslow oorspronkelijk vandaan komt.  Net zoiets als Borger, maar dan aan de andere kant van de oceaan.  Na een verzoeknummer en een enthousiaste toegift, bedankt Luke Winslow King het publiek met een a capella liedje. Nederland zal hij weer verlaten maar hij heeft beloofd nog dit jaar terug te keren. Mis het dan niet zou ik zeggen.

winslow2701

 


 

Verslag Luke Winslow King door Klaas Guchelaar

About a year and a half ago Luke Winlow-King and band played Vanslag and it must have been really good as the buzz afterwards was really good and the build up to the concert last week was pretty big too. Playing the popular Dutch TV show De Wereld Draait Door a day earlier helped too of course.

So last week Thursday Luke and band played to a full house in Vanslag in Borger and did an amazing two-setter with help from an amazing Roberto Luti. Fantastic gig, especially when they got up to speed.

vanslagLukewinslowking

 

http://www.kjguch.com/2015/02/02/luke-winslow-king-in-vanslag/

 

 


 

28 November 2014

Verslag Inge van Calkar door Klaas Guchelaar

I’ve seen Inge van Calkar a few times now, including when she operated under the name Zaza, but with there already being a Zaz, a Zazi and a Zazie, it’s good that Inge performs as Inge van Calkar now :)The last time I saw her was on the fantastic FestivalderAa festival and now with a full band she rocked the Vanslag church  in Borger last Friday.

I needed a bit of a gig to wash a way the bad aftertaste of the Ane Brun gig and Inge and band are a great recipe for that. I arrived just in time for that last bit of the soundcheck and heard a good full sound and a saw a full stage.

When the venue had filled nicely a bit later Inge and band took to the stage for two sets with a mixture of stomping popsongs, a bit of country/folk and some lovely low-key songs. A good selection of their own songs added with a few interesting covers made for two fantastic sets.

 

Inge van Calkar DSCF1672

IngevanCalkar (1 van 2)

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The Howlin Brothers, grateful as hell

The Howlin’ Brothers speelden op 30 oktober 2014 in VANSLAG in Borger,
Review: Ria Pronk, met foto’s van Gerrie van Barneveld.howlin8441

Als je het Drentse Borger binnenrijdt  stuit je vrijwel direct op een  beeldschoon kerkje met middeleeuwse toren. Dit voormalig godshuis is waar podium VANSLAG haar plek heeft gevonden.  Wat een mooie en bijzondere locatie! Ook Roots on the Road (ROTR) weet VANSLAG te vinden. Jaap Davids programmeert  er hoog niveau americana, folk en rootsmuziek . Vanavond heeft hij  The Howlin’ Brothers op het podium staan. Het wordt hoog tijd dat de verslaggever van “The Blues Alone” in VANSLAG haar gezicht laat zien.

howlin8309The Howlin’ Brothers is een 3-mans formatie all the way from Tennessee.  Uit Nashville nog wel en dan  niet uit de stad maar uit de heuvels die om Nashville heen blijken te liggen. Kijk, je leert ook nog eens wat van zo’n concert. Ben Plasse speelt de staande bas, Ian Craft neemt de viool en de banjo voor zijn rekening en Jared Green is de man van de gitaar en de mondharmonica.  Daarnaast zingen zij alle drie kloppende en goed getimede meerstemmige partijen. Het is vanavond old-time country, bluegrass, country blues en heartache & soul wat de kerkklok slaat. Heerlijke pure Amerikaanse muziek, die elke herfstdepressie als sneeuw voor de zon doet verdwijnen.  Ian, letterlijk en figuurlijk de man van formaat,  op Instagram bekend onder de naam Howlinpapabear, hanteert de banjo en de viool alsof het een fluitje van een cent is. Soms vult hij zijn banjospel aan met de hi-hat en de bassdrum  van het uitgeklede drumstel op de bühne. Elkhowlin8476nummer staat als een huis, of het nu gaat om het uptempo werk of om de meer melancholische kant van het repertoire. Daarbij speelt de bassist  een cruciale rol. Relaxt plukkend en slaand, baant hij zich een weg door de twee sets, met een brede grijns op het gezicht.

Jared Green blijkt naast muzikant ook nog eens een begenadigd danser te zijn. Smullen wanneer hij tap- en riverdance capriolen uithaalt en daarbij ook nog eens gitaar speelt. Wie zei dat alleen vrouwen kunnen multitasken? Twee cd’s hebben The Howlin’ Brothers uitgebracht. Howl is het eerste album en onlangs zag Trouble het daglicht. Van beide albums komen de meeste nummers wel voorbij. Meestal zijn het eigen liedjes, soms een enkele cover. Op speciaal verzoek passeren twee songs van  Hank Williams. Er wordt  geëindigd met een gospel. We zijn immers in de kerk.
Kortom een geweldig trio. Amerikaanse muziek zoals het bedoeld is; een smeltkroes van stijlen en sferen in dat heerlijke vette Amerikaanse Engels. Helaas waren er vanavond slechts zo’n vijfendertig  VANSLAG-kerkgangers getuige van de show. Een herkansing voor het afwezige publiek zit er dit jaar niet meer in, het is vanavond het laatste optreden van de zeventien in Europa.  Maar als ze volgend jaar terugkomen ga er dan heen en neem je hele familie, alle buren, vrienden en kennissen mee. Ze zullen je dankbaar zijn.

Trouwens niet alleen het publiek vond het leuk ook The Howlin’ Brothers hadden het overduidelijk naar de zin. Zoals uit een van hun tweets blijkt zijn zij: “grateful as hell”.

 

unnamed